عضویت در اینستاگرام هیواد مارکت. هر روز مطالب جدید آموزشی...

معرفی دیفن باخیا

گل دیفن باخیا که در اصطلاح دیگر به آن عصای لالی می گویند انواع مختلفی دارد که همگی گیاهان آپارتمانی عالی را ایجاد می کنند. این گل یک گیاه خانگی است که می تواند به راحتی زندگی و رشد کند ، اما به دلیل سمی بودن آن برای انسان و حیوانات خانگی شناخته شده است. گل دیفنباخیا ظاهری گرمسیری به خانه شما می بخشد. شما باید دانش خوبی در مورد نحوه مراقبت از آن داشته باشید ، كه در این ادامه این مقاله ” آموزش نگهداری از گل دیفن باخیا ” به نیاز های گل دیفن باخیا و جزئیات آن می پردازم.

اطلاعات

  • نام فارسی اصیل: سَمبرگ (اشاره به سمی بودن برگ ان)
  • نام فارسی رایج: دیفن باخیا
  • نام گیاه شناسی: Dieffenbachia spp
  • نام علمی: Dieffenbachia amoena
  • نام انگلیسی: dumb cane
  • نام های دیگر: گل دیفنباخیا ، عصای لالی
  • نوع گیاه: چند ساله علفی (معمولاً به صورت گیاه خانگی رشد می کند)
  • از خانواده: Araceae

آشنایی کلی با گل دیفن باخیا

گل دیفنباخیا ( Dieffenbachia amoena ) به دلیل طبیعت راحت بودن یک گیاه خانگی بسیار محبوب است. گیاهانی که نور کم یا آب کمی دریافت می کنند به سادگی رشد گیاهانی که از آنها مراقبت مناسب می کنند ، نخواهند بود. این گیاه که بومی آمریکای جنوبی ( برزیل ) است در شرایط مناسب و رفع نیاز های گل دیفن باخیا گل می دهد ، اما این گلها چشمگیر نیستند.

ریخت شناسی

زیبایی گیاه عصای لالی از الگوی منحصر به فرد موجود در هر برگ ناشی می شود. هر گیاه دارای برگهایی است که نزدیک رگ آنها زرد رنگ است و به طور ناگهانی به سمت لبه برگ سبز تیره می شود.

گل دیفنباخیااین انتقال ، حتی در همان برگ ، تصادفی است و باعث ایجاد نوارها و لکه های زرد و سبز در امتداد بدن برگ می شود. این برگها از سیستم ساقه مرکزی رشد می کنند. طول هر برگ در نهایت به حدود 20 اینچ ( 47 سانتی متر ) طول و 10 اینچ ( 25 سانتی متر ) عرض می رسد.

گل

اگرچه این گیاه گاهاً جوانه هایی به طول 12 سانتی متر تولید می کند ، اما فقط در شرایط عالی شکوفا می شوند. این شکوفه ها سبز و چشمگیر نیستند. بیشتر صاحبان این گیاهان هنگام ظهور این جوانه ها آن را از بین می برند ، زیرا باعث هدر رفتن انرژی گیاه می شوند. همیشه به دلیل خاصیت سمی بودن شیره ، دستان خود را کاملاً بشویید.

انواع دیفن باخیا

نوع های زیادی برای انتخاب وجود دارد. “D. picta “Camilla”, D. picta “Exotica” and D. amoena “Tropic Snow سه مورد از محبوب ترین گونه هایی هستند که با آنها روبرو خواهید شد ، آنها در خانه های ما کاملاً مقاوم هستند و فوق العاده به نظر می رسند.

تنها نوع سبز رنگ ،  D. oerstedii است و برای مخلوط رنگ زرد و سبز بسیار اما مساوی روی برگ ها ، D. bausei را پرورش دهید. اگر می خواهید یک نمونه بسیار بزرگ پرورش دهید ، به دنبال D. amoena باشید. D. bowmannii برگهای همگونی دارد.

سمیت گل دیفن باخیا

در زبان انگلیسی به دیفن باخیا ، Dumbcane یا عصای لالی می گویند. این نام از این واقعیت ناشی می شود که تمام قسمت های گیاه حاوی رافید است. ساختارهای کریستالی و سوزنی مانند که هنگام آسیب رساندن به گیاه از دیواره های سلول خارج می شوند. اعتقاد بر این است که رافید یک مکانیسم دفاعی در برابر حیوانات است ، زیرا بلعیدن گیاه باعث و سبب سوزش در دهان و گلو می شود که علائم تا دو هفته ادامه دارد.

این واکنش می تواند گفتار را از کار بیندازد ، از این رو این نام را برای آن گذاشته اند. قرار گرفتن خصوصاً در معرض چشم دردناک است. هنگام اصلاح یا قلمه زدن برای تکثیر گیاه ، این کار را با احتیاط انجام دهید. کودکان و حیوانات خانگی کوچک را باید از گیاهان دیفنباخیا دور نگه داشت.

چندی پیش در حال گشت و گذار در شبکه های اجتماعی بودم که به متن منتشر شده عجیبی بر خوردم.

گل دیفنباخیا شهرت بدی به عنوان یک گیاه خانگی دارد. این گیاه فرزندان شما را می کشد ، این گیاه قتل عام می کند و حتی به آتش کشیدن خانه ها نیز مشهور است!

این محتوا کاملا اشتباه نیست ، اما مستحق چنین برداشتی هم نیست. چنین محتواها و اشخاصی به شما توصیه می کنند که همه گیاهان دیفنباخیا را با هم جمع کرده و در سریعترین زمان ممکن آنها را بسوزانید!

حقیقت این است که دیفن باخیا سمی است ، اما به ندرت انسان یا حیوان را می کشد. تمام قسمت های گیاه دارای مقدار زیادی بلور سوزنی شکل میکروسکوپی و دارای اگزالات کلسیم ( calcium oxalate ) است و هنگامی که برخی از حیوانات ( یا شخص بدشانسی ) برگ آن را بجود ، دهان آنها متورم می شود. در بعضی موارد تورم بسیار بد است و باعث می شود قربانی به دلیل ناتوانی در صحبت سکوت کند. اگرچه یک قاتل خونسرد نیست ، اما باعث ایجاد برخی عوارض جانبی بسیار ناخوشایند و درد شدید می شود.

از تماس با شیره گیاه خودداری کنید و در صورت برخورد با آن ، قبل از اینکه به طور تصادفی به چشم خود بمالید یا جایی که به همان اندازه ناخوشایند است ، دست یا عضو آلوده شده را بشویید. شیره گیاه ترش است و هنگام بلع می تواند گلو و تارهای صوتی را بی حس کند و قربانی را تا دو هفته لال کند تا سم از بین برود. این شیره برای پوست بسیار تحریک کننده است و هرگونه برخورد با گیاه که منجر به قرار گرفتن در معرض شیره می شود باید کاملاً شسته شود.

اگر می توانید از این ضعف چشم پوشی کنید زیرا دیفنباخیا از زیباترین ترکیبات شاخ و برگ سبز ، سفید ، زرد برخوردار است که تاکنون در یک گیاه آپارتمانی پیدا کرده اید.

نگهداری از دیفن باخیا

در رابطه با آموزش نگهداری از گل دیفن باخیا این گیاه کاملاً تطبیق پذیر بوده و در برابر کمی بی توجهی مقاوم است ، اما نه به سختی گل زبان مادرشوهر ، اما مطمئناً به سختی آلوکازیا ( گل بابا آدم ) یا کالاتیا نخواهد بود. نکته مثبت و بزرگ این گیاه این است که اگر بیش از حد گیاه را خراب کنید و مجبور شوید از نو شروع کنید ، در بازسازی نیز فوق العاده است.

نگهداری از دیفن باخیاگیاه دیفنباخیا بهتر است به عنوان یک گیاه در محیط داخلی و در معرض تابش نور خورشید و غیر مستقیم باشد. گیاه در خاک گلدان بارور و زهکشی شده با محتوای پیت زیاد بکارید. در رطوبت بالا بهترین عملکرد را خواهد داشت. یکی از راه های تهیه رطوبت این گل ، قرار دادن گلدان روی سینی سنگریزه است که مرطوب نگه داشته شود.

نیاز های گل دیفن باخیا

نور

گیاهان دیفنباخیا در ماه های زمستان از نور شدید استقبال می کنند. در طول فصل رشد ، گیاه سایه یا نور غیر مستقیم را ترجیح می دهد. یک باور غلط در مورد گل دیفنباخیا این است که آنها به نور بسیار کمی نیاز دارند. این در واقع اشتباه است ، محیط با سایه روشن قابل قبول است اما نباید این گل را در هیچ محیط تاریکی نگهداری کرد.

برای حفظ سلامت گیاه باید آن را در محیط با نور غیر مستقیم قرار داد. در اواسط روز و اوایل بعد از ظهر که آفتاب در گرمترین موقعیت خود است ، آن را از نور مستقیم خورشید دور نگه دارید. اگر سطح نور خیلی روشن باشد ، برگها سوخته و اگر خیلی تاریک باشد ، شما با یک گیاه بیمار روبرو می شوید. ترازوی مناسب گیاهتان را پیدا کنید و به آن پایبند باشید.

آبیاری

گیاهان دیفنباخیا از آبیاری سخاوتمندانه و به دنبال آن یک دوره کوتاه که در آن خاک اجازه می یابد تا حدی خشک شود ، بهره مند می شوند. بین دو آبیاری ، خاک را بررسی کنید ، بالای خاک باید خشک باشد ، در حالی که زیر آن هنوز مرطوب است. اگر لایه بالایی خاک خشک شده باشد ، می توانید یک بار دیگر گیاه را آبیاری و چرخه را تکرار کنید.

تعداد دفعات مورد نیاز برای آبیاری دیفنباخیا به نوع گیاه شما ، اندازه گیاه ، فصل و شرایط رشد آن بستگی دارد. به طور کلی ، گیاه در ماه های زمستان به آب بسیار کمتری احتیاج دارد. گل دیفنباخیا از اسفند تا شهریور رشد می کند ، بنابراین می توانید انتظار داشته باشید که گیاه در این مدت آبیاری مکرر بیشتری داشته باشد.

مانند همه گیاهان خانگی ، دیفنباخیا نیز در معرض پوسیدگی ریشه است. پوسیدگی ریشه نتیجه آبیاری بیش از حد است ، بنابراین بهترین خط دفاعی شما پیشگیری است. قبل از آبیاری به وضعیت خاک گیاه خود بسیار توجه کنید. اطمینان حاصل کنید که گیاه در خاک خوب زهکشی شده و گلدان سوراخ های زهکشی در انتهای آن دارد.

مرتباً بررسی کنید که سوراخ های زهکشی مسدود نشوند و پس از آب دادن به آن ، هرگونه آب جمع شده در سینی گلدان را دور بریزید. ساده ترین راه برای جلوگیری از آبیاری بیش از حد تصادفی ، پیروی از دستورالعمل های آموزش نگهداری از گل دیفن باخیا است که به موجب آن قبل از افزودن آب بیشتر به گیاه ، خشک بودن لایه بالایی خاک را بررسی می کنید. این روش شانس شما را برای داشتن یک گیاه سالم و شکوفا افزایش می دهد.

خاک

دیگر نیاز های گل دیفن باخیا خاک است. از مخلوط خاک گلدان با تخلیه سریع و هوادهی مناسب استفاده کنید. اطمینان حاصل کنید که زهکشی آنها خوب است تا از آسیب رساندن به ریشه جلوگیری کنید. آنها هرگز نباید در خاک مرطوب رها شوند.

دما و رطوبت

این گیاه گرمای بالاتر از حد متوسط ​​را دوست دارد. اگر درجه حرارت به زیر 16 درجه سانتی گراد برسد یا گیاه در معرض هوای سرد قرار داشته باشد ، احتمالاً برگ های تحتانی خود را از دست می دهد و ظاهری شبیه نخل به خود می گیرد.

کود

برای بهترین نتیجه و نگهداری از گل دیفن باخیا ، به طور مرتب (هر 4 تا 6 هفته) با کود رقیق و متعادل مانند 20-20-20 تغذیه کنید.

تعویض گلدان

برای دستیابی به بهترین نتیجه سالانه گیاه را مجدداً بارگیری کنید – به راحتی گیاه را به طور کلی بلند کرده ، هرگونه خاک قدیمی و مواد مرده را از ریشه جدا کرده و در ظرف بزرگتری جایگزین کنید.

مراقب علائم استرس در گیاه باشید ، مانند ریشه هایی که از سطح بیرون می آیند ، شلوغی یا ریزش برگ ها ، که می تواند نشان دهنده نیاز گیاه برای تولید مجدد باشد.

پس از جایگزینی مجدد گلدان دیفنباخیا ، کمی به آن فرصت دهید تا خود را با محیط جدید تنظیم کند. حتماً از دستکش ضخیم استفاده کنید ، در غیر این صورت در صورت تماس با شیره شیری رنگ و ملایم سمی این گیاه ، می توانید به خود آسیب بزنید.

تکثیر

چندین راه برای تکثیر دیفنباخیا وجود دارد:

  • 1: در حین بارگیری مجدد در بهار ، می توان گیاهان کوچک ایجاد شده را تقسیم کرد (برخی از ریشه ها را دست نخورده باقی گذاشت) و در گلدان آنها را کاشت. اگر این مسیر را طی کردید ، اطمینان حاصل کنید که در این فرآیند به سیستم ریشه گیاه مادر آسیب نرسانید و از یک ابزار ضدعفونی شده برای جلوگیری از شیوع بیماری استفاده کنید.
  • 2: در گل دیفنباخیا های ساق دار قدیمی ، می توان قسمت بالای آن را برش داد و به گلدان در خاک مناسب تازه با هورمون ریشه قرار داد. برگهای جدید از تنه جوانه می زند.
  • 3: تکه های گل دیفنباخیا را می توان با گذاشتن افقی آنها در خاک گلدان مرطوب جوانه زد.

آفات و بیماری

مراقب آفات رایج گیاهان خانگی باشید – مانند زنگ گیاه و کنه عنکبوتی – که باعث آسیب به خارج گیاه می شوند. در موارد زنگ گیاه ، می توان آنها را به راحتی و دستی پاک کرد ، اما یک آفت قابل توجه تر می تواند نیاز به استفاده از یک آفت کش خوب و قوی داشته باشد.

امیدواریم مقاله آموزش نگهداری از گل دیفن باخیا و نیاز های گل دیفن باخیا برایتان مفید باشد. این مقاله بروزرسانی می شود.


بدون دیدگاه

پاسخ دهید

فیلدهای مورد نیاز با * علامت گذاری شده اند